Psychoterapia indywidualna dzieci i młodzieży jest jedną z najskuteczniejszych form wsparcia dla młodych osób przeżywających trudności emocjonalne, społeczne lub rozwojowe. To proces oparty na regularnych spotkaniach z psychoterapeutą, którego celem jest pomoc dziecku lub nastolatkowi w poprawieniu codziennego funkcjonowania,poczucia spokoju oraz łagodniejszego i bardziej przyjaznego spojrzenia na siebie i swoje problemy.
Spotkania terapeutyczne odbywają się zazwyczaj raz w tygodniu/dwa tygodnie, w ustalonym dniu i o stałej godzinie, a pojedyncza sesja trwa około 50 minut. Forma pracy jest dostosowana do wieku, potrzeb i możliwości dziecka lub nastolatka. Stały termin i kontrakt terapeutyczny zaczyna się po kilku wstępnych spotkaniach na których specjalista ocenia jaka pomoc jest najbardziej adekwatna i odpowiadająca na potrzeby zarówno dziecka/nastolatka jak i rodziców.
Psychoterapia może wspierać młode osoby doświadczające obniżonego nastroju, lęku, trudności w relacjach z rówieśnikami lub rodziną, problemów szkolnych, niskiej samooceny, trudności adaptacyjnych czy kryzysów związanych z okresem dorastania. Z pomocy terapeuty mogą korzystać również dzieci i nastolatkowie, którzy nie mają rozpoznanych zaburzeń psychicznych, ale zmagają się z problemami wpływającymi na ich codzienne funkcjonowanie i samopoczucie.
Psychoterapia indywidualna może być pomocna, gdy dziecko lub nastolatek:
Proces terapeutyczny rozpoczyna się od kilku konsultacji wstępnych. Zazwyczaj pierwsze spotkania odbywają się z rodzicami lub opiekunami, aby terapeuta mógł poznać sytuację dziecka, zebrać wywiad oraz zrozumieć zgłaszane trudności. Następnie odbywają się konsultacje z dzieckiem lub nastolatkiem.
Po zakończeniu etapu konsultacyjnego terapeuta wspólnie z pacjentem oraz rodzicami/opiekunami ustala cele terapii oraz zasady współpracy. Jeśli wszystkie strony zdecydują się na dalszą pracę, rozpoczyna się właściwy proces terapeutyczny.
W trakcie terapii młoda osoba ma możliwość swobodnego rozmawiania o swoich przeżyciach, trudnościach i emocjach. Terapeuta pomaga jej lepiej rozumieć własne doświadczenia, rozwijać umiejętności radzenia sobie ze stresem, budować poczucie własnej wartości oraz poprawiać relacje z otoczeniem. W zależności od wieku dziecka terapia może wykorzystywać rozmowę, zabawę, rysunek, elementy pracy kreatywnej lub inne dostosowane metody.
Terapia kończy się po osiągnięciu ustalonych celów lub wtedy, gdy dziecko i jego rodzice/opiekunowie uznają, że dalsze wsparcie nie jest już potrzebne.
Wyjaśnij, czym jest terapia i jaki jest jej cel
Zachęcaj do otwartości, ale nie wywieraj presji na rozmowę o trudnościach
Zapewnij, że w terapii obowiązuje tajemnica zawodowa, więc może czuć się komfortowo rozmawiając o różnych rzeczach bez lęku, że te informacje pójdą do was jako rodziców
Odpowiedz na pytania dziecka dotyczące terapii i terapeuty, jeśli ma pytania na które nie umiesz odpowiedzieć, służymy pomocą, wystarczy zadzwonić lub napisać maila, z chęcią pomożemy
Daj dziecku czas na oswojenie się z nową sytuacją
Wspieraj regularne uczestnictwo w spotkaniach
Bądź otwarty na współpracę z terapeutą oraz ewentualne wskazówki dotyczące funkcjonowania rodziny
Powiedz, że śmiało może wyrażać swoje lęki oraz obawy co do procesu
Nie wypytuj dziecka o przebieg spotkań, ale słuchaj uważnie kiedy samo będzie opowiadać







Wsparcie psychologiczne jest zwykle krótkoterminową formą pomocy, skoncentrowaną na bieżących trudnościach i znalezieniu sposobów radzenia sobie z nimi. Sprawdza się w sytuacjach kryzysowych, problemach adaptacyjnych czy przejściowych trudnościach emocjonalnych.
Psychoterapia jest natomiast bardziej pogłębionym i długoterminowym procesem, którego celem jest zrozumienie przyczyn trudności oraz wprowadzenie trwałych zmian w funkcjonowaniu emocjonalnym i społecznym. Wybór odpowiedniej formy pomocy zależy od potrzeb dziecka lub nastolatka i jest ustalany podczas konsultacji ze specjalistą.